“รากฐานของบ้านคืออิฐ

รากฐานของชีวิตคือการศึกษา”

ชายยากจนคนหนึ่งเดินทางมาจากอัลบาตลอดวันตลอดคืน เขามาแก้บาปและรับศีลมหาสนิท แล้วมาหาคุณพ่อบอสโกเพื่อถือตามคำสัญญา เขาเล่าให้พ่อบอสโกฟังว่า เขาล้มป่วยลง หมอลงความเห็นว่าไม่มีหวัง เขาจึงสัญญาว่าจะนำเงินทองทั้งหมดที่เขามีมาถวายแม่พระถ้าเขาหายจากโรค และเขาก็หายในทันใดนั้นเอง คุณพ่อบอสโกจ้องมองชายคนนั้นที่แต่งตัวแบบยากจนที่สุด และเห็นเขากำลังเอากระดาษชิ้นหนึ่งที่พับไว้ออกจากกระเป๋า ค่อยๆ คลี่ออกด้วยความระมัดระวัง ในกระดาษนั้นมีเงินอยู่ 1 ลีร์ เขาหยิบเงินมอบแก่คุณพ่อบอกโกอย่าสง่างาม กล่าวว่า

“นี่เป็นเงินที่ผมมีอยู่ทั้งหมดครับ”

“คุณมีอาชีพอะไร?”

“แล้วจะกลับบ้านอย่างไรล่ะ?”

“ผมก็กลับเหมือนที่ผมมาครับ คือเดินครับ”

“ไม่เหนื่อยหรือ?”

“เหนื่อยบ้างเหมือนกัน เพราะระยะทางค่อนข้างไกล”

“ทานอะไรมาหรือยัง?”

“ยังครับ… เพราะผมอยากรับศีลมหาสนิท แต่เมื่อตอนเที่ยงคืนผมได้กินขนมปังที่ใส่กระเป๋ามาเรียบร้อยแล้ว”

“แล้วเวลานี้มีอะไรเป็นอาหารเช้าล่ะ?”

“ไม่มีครับ”

“งั้น ทำอย่างนี้นะ วันนี้ให้อยู่ที่นี่กับพ่อ พ่อจะให้อาหารเช้า และ อาหารค่ำ แล้วพรุ่งนี้ค่อยกลับไปบ้าน”

“มันแปลกนะครับ ผมเอาเงินแค่ 1 ลีร์มาให้ แต่คุณพ่อให้ผมกินสองถึงสามลีร์”

“ฟังนะ 1 ลีร์นั้นเป็นเงินที่นำมาถวายแม่พระ และเวลานี้ พ่อจะทำบุญให้ก็ไม่แปลกอะไร น้ำซุปนิดหน่อยกับเหล้าองุ่นหนึ่งแก้ว”

“ไม่ครับ ผมทราบดีว่า  คุณพ่อบอสโกกับแม่พระมีกระเป๋าเงินเดียวกัน ผมจะกลับบ้านเดี๋ยวนี้ ถ้าหิว ผมจะขอทานเขา ถ้าเหนื่อย ผมจะหยุดพักใต้ต้นไม้ ถ้าง่วงนอน คงจะมีคนให้ผมนอนในโรงเก็บหญ้า แล้วแต่ผมจะทำ ผมลาละครับ สวดให้ผมบ้าง”

ว่าแล้วก็เดินไปทันที

Credit : หนังสือ บิดาและอาจารย์ของเยาวชน